Penkun

Testujemy nowy sprzęt, ale najwyraźniej zapomnieliśmy wyłączyć edycję czasu :)

Ukranenland

Kapuzinerkressen, czyli nasturcja... pyszna, zdrowa i w dodatku ładna.

Kilka zmian...

Czy ktoś wie, jak nazywa się ten kwiatek?

...

Windy days

To był bardzo aktywny tydzień. Pływaliśmy, jeździliśmy na rowerach, na rolkach, graliśmy w szachy i nie tylko, zbudowaliśmy solarny wiatrak i czołg. Spędziliśmy czas z rodziną. Następny tydzień zapowiada się podobnie.

It was a very active week.

We were swimming, cycling, skating, playing, building solar windmill, and solar tank.

We spent time with family. Next week is going to be the same.

Deszczyk pada na moje umyte okna...

Co tam okna. Co tam deszczyk. Oglądamy "The Freddy Mercury Tribute Concert".

"Świąteczne" porządki za nami, teraz pozostała do upolowania choinka, ryby, warzywa i owoce. W niedzielę pieczemy pierniki - tak, mamy taki sprawdzony przepis na pyszne pierniki nie wymagające leżakowania i nie narażone przez to na tajemnicze znikanie.

Czyżby zbliżała się jesień?

Nareszcie miałam zupełnie wolny dzień, umyłam więc wszystkie okna. I podłogi. I rozsadziłam kwiatki.

Tegoroczna jesień jest piękna! Przyszedł czas na dynie, orzechy i hektolitry herbaty z miodem. 

Żeby nie było - dzisiaj prasowałam, byłam na cmentarzu, zrobiłam trochę kilometrów na rowerze, teraz został obiad, dzieciaki, lekcje i popołudniowa rundka na rowerach. Oby mi sił nie zabrakło, jeszcze przez tydzień ma być tak słonecznie, a ja chcę to aktywnie wykorzystać :)

A po powrocie...

Na dobry początek koncert Hugh Lauriego, podczas którego nie można było robić zdjęć. Ale nikt nie zabronił fotografować sceny bez muzyków :)

Swoją drogą, koncert przesympatyczny.

Potem inne miłe chwile.

A dzisiaj odpoczynek u naszych zachodnich sąsiadów w Pasewalku. Jakie to ładne miasteczko...

Na ostatnią minutę, jak zawsze przed wyjazdami do skansenów szykujemy się, szykujemy!

Kilogram lawendy, który dzisiaj zdążył do nas dotrzeć to naprawdę duuuużo suszu. 50 woreczków nie pomieściło całego zapasu tego pachnącego cudu anty-molo/komarowego. A nie mam już czasu na szycie kolejnych woreczków.

Koniec pierwszej, drugiej i trzeciej klasy

Teoretycznie można odpoczywać... ale wiadomo jak jest. Nadrabiamy zaległości, załatwiamy sprawy, które zawsze odkładamy na później.

Odpoczniemy najwcześniej za tydzień.

Noc Kupały

Jak co roku Sobótkę spędziliśmy na Zamku. Była to chyba najlepsza Noc Kupały na jakiej byliśmy.

Najpierw były pracochłonne przygotowania, pieczenie chlebów, szycie nowych ciuchów dla za szybko rosnących dzieci, szlifowanie poroża itp. itd...

Później same przyjemności :) Impreza bardzo udana, chociaż pogoda dała nam się mocno we znaki. Dziękujemy Kasi i Tomkowi, Karolinie z Jurkiem i dziećmi, Piotrkowi z rodzinką, Marcie z ferajną, Sylwii, Wiktorii z Mamą, Marysi i Miriam z Tatą, Zosi i Kasi z rodzicami i jeszcze wszystkim innym, o których zapomniałam, a którzy nie przestraszyli się pogody i przyszli odwiedzić nasze stoisko. Zosi z Antkiem :) Doceniamy to.

Dziecko moje, pokaż mi źrenice! 

Spokojnie, to tylko atropina.

W tym roku nowością był pokaz tatuażysty z Torgelow. Uwielbiam naszych zachodnich sąsiadów za specyficzne podejście do odtwórstwa. 

Podsumowując: kto nie był, ten trąba.

Noc Muzeów

Pierwsze były kwiaty. Jak zawsze piękne.

A tak naprawdę tegoroczną wędrówkę po muzeach zaczęliśmy od zwiedzania podziemnych korytarzy Urzędu Wojewódzkiego. Mamy nadzieję, że kiedyś znajdą się fundusze na przebicie się przez wszystkie ściany podziemnego korytarza i można będzie przejść pod Odrą aż do Dąbia?

Na dziedzińcu paulownia puszysta, o której pisałam tutaj. Zadziwiające, jak dobrze trzyma się w takim miejscu. Wygląda na to, że ta "studnia" jej sprzyja.

Podziemia Urzędu Wojewódzkiego były ciekawe, ale widoki z wieży - niezapomniane. 

Parki, kamienice, a wśród nich kopuła Prawosławnej Parafii św. Mikołaja oraz lodowiec Filharmonii.

Tej nocy zachwyciła nas również najstarsza kamienica w mieście, w której obecnie mieści się Liceum Plastyczne. To jest budynek z duszą. Wejście do jednej z sal prowadzi przez ekstremalnie wąskie i zakręcone schody. Tam wszystko jest sztuką. Każdy przedmiot ma swoje przeznaczenie.

Na deser obejrzeliśmy Trafostację Sztuki. Pierwszy raz widzieliśmy wnętrze. Mnie się bardzo spodobało. Baardzo. 

Warto było wędrować przez dobre pięć godzin, każdy znalazł coś dla siebie.